سیره اهلبیت علیهم السلام درارتباط با نامحرم
17 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
رهبران اسلامی در قول و فعل و تقریر خویش بر آن هستند تا به ارایه بهترین ها و کامل ترین های اخلاقی، وضعیت اخلاقی را ارتقا دهند. از این رو پیامبر گرامی مأموریت بعثت خویش را اکمال مکارم اخلاقی برمی شمارد و دیگر رهبران و امامان معصوم(ع) به پیروی از آن حضرت نه تنها به این مهم دعوت کردند بلکه خود در سنت و سیره خویش بهترین ها و کامل ترین ها را به نمایش گذاشتند تا مردم بتوانند با پیروی از آنان خدایی شدن را تجربه کنند. سخن از سیره اخلاقی امامان(ع) با توجه به کمبود منابع بسیار سخت و دشوار است؛ زیرا کم تر مورخی به سیره عملی آنان در زندگی توجه کرده و به جزئیات آن پرداخته است و بیش تر راویان حدیث به ضبط و ثبت سخنان و روایات ایشان بسنده کرده و کم تر به حوزه ثبت و ضبط گزارش ها و اخبار زندگی ایشان توجه داشته اند. از این رو حجم این دسته از اخبار و احادیث بسیار کم است. با این همه از آن جایی که امامان معصوم(ع) هرگز سخنی را بر زبان نمی رانند که خود پای بند به مفاهیم آن نباشند، می توان حکم کرد که سفارش ها و سخنان آنان به دیگران، در حقیقت همان سیره عملی آنان است و نمی توان سنت ایشان را از سیره آنان تفکیک کرد؛ چرا که خود بر این باورند که «رطب خورده کی (چون) منع رطب کند»؛ زیرا خداوند فرمان داده تا انسان پیش از این که دیگران را به امری فرمان دهد یا پرهیز دهد و نهی نماید، می بایست خود عامل بدان باشد. از این رو خداوند در مقام سرزنش گروهی از مومنان می فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده اید، چرا آن چه می گوئید، خود بدان عمل نمی کنید. گناه بسیار بزرگی است که بگوئید آن چه را خود عمل نمی کنید.» و در جایی دیگر می فرماید: «آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خودتان را فراموش می کنید.» در خصوص روابط دو جنس مخالف،دیدگاه‌های افراطی و تفریطی وجود دارد. برخی آن را تا حد روابط خواهر و برادر بالا برده و بر اساس آن، بیشترین آزادی را در اینگونه ارتباطات روا می‌دانند. برخی دیگر به طور مطلق هر گونه ارتباط با غیر همجنس را ناصحیح قلمداد می‌کنند. بنابراین، پیشوایان دین به عنوان سرمشق و اسوه های بشریت، خود به آن چه به عنوان سنت در سخن خویش بیان و دعوت می کردند، عمل می کردند و در عمل به نیکوترین آن ها سبقت می جستند تا به حکم خداوند «واستبقوا الخیرات» در کارهای نیکو و اعمال خیر بر یکدیگر سبقت بجویید.» و نیز حکم «و سارعوا الی مغفره من ربکم؛ به مغفرتی از پروردگارتان شتاب گیرید» عمل کرده باشند. با توجه به فرمان و سفارش آیه 145 اعراف: «و در الواح تورات برای او در هر موردی پندی و برای هر چیزی تفصیلی نگاشتیم، پس فرمودیم: «آن را به جد و جهد بگیر و قوم خود را وادار کن که بهترین آن را فراگیرند، به زودی سرای نافرمانان را به شما می نمایانم.» ائمه نیز بهترین و نیکوترین هر چیزی را می گرفتند و به بهترین و نیکوترین شکل عمل می کردند؛ چنان که در میان افکار و اندیشه ها و آراء و سخنان نیز این گونه عمل می کردند و با شنیدن همه آن ها، بهترین و نیکوترین را انتخاب کرده و بدان عمل می کردند تا به حکم آیه 81 سوره زمر عمل کرده باشند که خداوند می فرماید: «به سخن گوش فرا می دهند و بهترین آن را پیروی می کنند. اینانند که خدایشان راه نموده و اینانند همان خردمندان.» در این میان، اسلام دین تعادل است و افراد جامعه اسلامی را به رعایت حد اعتدال در امور فراخوانده است: «وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاس؛ ‏ همان‏گونه (که قبلة شما، یک قبلة میانه است) شما را نیز، امت میانه‏اى قرار دادیم (در حد اعتدال، میان افراط و تفریط؛) تا بر مردم گواه باشید.» از سوی دیگر، خداوند متعال با حکمت خویش، مناسبات و روابط انسانی و از جمله روابط با جنس مخالف را به صحیح‌ترین وجه ممکن ترسیم کرده است. از آنجا که ارتباط با نامحرم در قالب رفتارهایی چون نگاه، گفتگو و تماس بدنی متصور است، مباحث این بخش متمرکز بر این موارد خواهد بود.
دانلود